TAPINAK ŞÖVALYELERİNİN YARGILANIŞI, Malcolm Barber

 

 

MALCOLM BARBER, PhD, Prof, Ortaçağ Avrupa Tarihçisi, Reading Üniveristesi, ING-2006 (2.Baskı), TR-2009, Phoenix Yayın, Çeviren: Nuri Plümer, 608 sf.

***MASONLARIN ÖNCÜLLERİNDEN BİRİ: TAPINAKÇILAR***

 

 

 

TAPINAK ŞÖVALYELERİ, 1119 yılında KUDÜS topraklarında Hugues de Payns ve Godfrey de Saint-Omer isimli iki Fransız şövalyesi tarafından kurulan ASKERİ bir DİNSEL TARİKATTIR. 

-12. ve 13.yy. boyunca, gerek Filistin ve Suriye’de HAÇLILAR tarafından kurulan DEVLETLERDE, gerekse Batı’da, özellikle FRANSA’da GENİŞ TOPRAKLAR ve MÜLKLER edindiler. Hem doğrudan sorumlu oldukları ve mülklerini koruma altına alan PAPALAR, hem de üyelerinin topraklarında yaşadıkları laik KRALLAR tarafından kendilerine sağlanan DİNİ ve HUKUKİ AYRICALIKLARDAN yararlandılar. Tapınakçıların OLAĞANÜSTÜ MEZİYETLERİ ve eşine az rastlanır derecedeki DÜRÜSTLÜKLERİ nedeniyle onlara İNSAN GÜCÜ ve AŞAR VERGİSİ tahsisi yapılıyordu. Ayrıca, tarikatlarının ULUSLARARASI YAPISININ sağladığı kolaylıklardan faydalanarak geniş çapta BANKACILIK faaliyetleri ile de uğraştılar ve ÇOK GÜÇLENDİLER. 

Manastırlarındaki gündelik yaşam, keşişlerin olağan yaşamından farklı değildi: Dini törenlere katılmak, tam bir sessizlik içinde ve okunan Kutsal Kitap eşliğinde topluca yenilen yemekler, haftada üç gün et yemeklerinin bulunduğu son derece sade bir diyet, her türlü gösterişten uzak giysiler, davranış biçimleri ve donanımlar ve KİŞİSEL BİR MÜLKİYETİN BULUNMAMASI. Tarikat, bir SADAKAT TAAHHÜDÜ ve SIKI BİR DİSİPLİN gerektirir ve bunların dışına çıkanlar, yüksek yetkilere sahip Üstat (ve Meclis) tarafından cezalandırılırdı (kovulma dahil). Bir kez tarikata giren üye, üstadın izni olmaksızın Tarikat’tan ayrılamaz ve başka bir manastıra geçemezdi. 
İtaat, bekaret ve kanaatkarlık erdem; rüşvet, ihanet, sır ifşası, sapkınlık ve eşcinsellik ise büyük suç sayılıyordu.

 

-Bu denli güçlü ve ünlü olmalarını sağlayan doğuda kurulan HAÇLI DEVLETLERİNİN ASKERİ YÖNDEN SAVUNULMASI (172 yıl kesintisiz) konusunda büyük bir sorumluluğa sahiptiler. 1250’ler sonrasındaki Moğol istilasını takiben, Mısır’dan gelen Memluklar tarafından 1291‘de doğuda yerleşik HIRİSTİYAN NÜFUSUN BÖLGEDEN SÜRÜLMESİ üzerine, Tapınak Şövalyeleri esas varoluş amaçlarından uzaklaştılar. Tarikatın yeni kabul edilen adaylardan RÜŞVET kabul etmeleri ve ellerindeki topraklardan AZAMİ GELİR için, haklarını son derece sıkı biçimde kullanmaları, Papalığa şikayet edilmeye başlanmıştı.

 

 

1292‘de JACQUES DE MOLAY üstat seçildi. En büyük önceliği, Doğuda Tarikat’ın yeniden yapılandırması idi. 1291’de AKKA’nın düşmesi, kaçınılmaz olarak tüm dikkatleri üç askeri tapınağın (diğerleri: HOSPİTALLER; kuruluş:1070; TÖTONLAR; kuruluş:1190) rolü üzerinde toplamıştı ve bu tarikatların etkinlik konusunda gösterdikleri yetersizlikler, öncelikle bir ilgi odağı oluşturmuştu. Bunlara karşı durmaya çalışan Molay, yıllar süren ziyaretler sonucunda belli ölçüde insan ve malzeme sağlamayı başardı. 1300’lerin başında Doğu’da giriştiği toparlanma harekatı yine Memluklar tarafından başarısızlığa uğratıldı (Aynı dönemde Hospitaller Tarikatı Rodos‘u, Tötonlar ise Prusya‘yı ilhak etmeyi ve bir süre daha devam edebilmeyi becerebilmişti).
1305‘de V.Clemens papalığa seçildi ve 1306‘da Molay tekrar Fransa‘ya döndü.

 

-Tarikatın Fransa’da yaşayan üyeleri 1307de birdenbire, Kral IV. (Güzel) Philippe‘in askerleri tarafından engizisyon adına tutuklandı. İSA’NIN REDDİ, KUTSAL HAÇIN ÜZERİNE TÜKÜRMEK, UYGUNSUZ BİÇİMDE ÖPÜŞMEK ve EŞCİNSELLİK, GİZLİ TÖRENLERDE ve RUHANİ MECLİS TOPLANTILARINDA PUTLARA TAPINMA gibi ciddi birtakım sapkınlık eylemleri ile suçlandılar. Yoğun İŞKENCELER sonrasında, Molay ve Tarikat müfettişi Pairaud dahil tutuklu şövalyeler sanki AĞIZ BİRLİĞİ YAPMIŞ GİBİ suçlarını İTİRAF (1.) ettiler.

 

 

PAPA V.Clemens, kendisine bağlı olan şövalyelerin tutuklanmasını kendi OTORİTESİNE KARŞI DOĞRUDAN MEYDAN OKUMA olarak görerek, temsilcilerini Molay ve Pairaud ile görüşmeye gönderdi; her ikisi de İTİRAFLARINI GERİ ALIP (1.) diğer tutuklulara da aynısını yapma çağrısında bulundular. Papa 1308‘de SORUŞTURMAYI DURDURDU.

Kral Papa’yı ŞİDDET İLE TEHDİT ederek Papalık Komisyonu kurularak yeniden görüşülmesini kabule zorladı. 1309daki yaygın ve ağır işkenceler, şövalyelerin çoğunun geri aldıkları İTİRAFLARINI yeniden KABUL (2.) etmesine yol açtı (1309 tarihi aynı zamanda, Fransa Kralı-Papalık savaşı nedeniyle 68 yıl sürecek olan AVIGNON PAPALIĞI döneminin başlangıcıdır; soldaki resimde: Avignon Papalık Sarayı -FNK-). 

1310‘da 600 kadar Tarikat üyesinin İTİRAFLARIN tamamını REDDEREK (2.) savunma kararı alması üzerine Papa duruşmaları ertelemek istedi; Kralın buna çok sert karşılık vererek, kendi düzenlediği duruşmalarla suçlu buldurduğu 54 şövalyeyi kazığa bağlatarak yaktırması üzerine diğer üyeler tekrar İTİRAFLARI KABUL (3.) etmek zorunda kaldı. 

 

 
-Papalığın duruşmaları ise 1312‘de sonlandı (Viyana‘daki nihai duruşmaya Kral Philippe de gitti) ve buna istinaden Papa tarafından, Tarikat’ın ONURUNUN artık faaliyetlerini sürdüremeyecek kadar KİRLENDİĞİ gerekçesiyle LAĞVEDİLMESİNE ve tüm mal varlıklarının HOSPİTALLER (St.Jean) Tarikatı’na bırakılmasına nihai olarak karar verildi.

1313‘de KRAL, duruşma masraflarını gerekçe göstererek Hospitaller’den BÜYÜK MİKTARDA PARA ALDI. 

 

 
-Tarikat’ın büyük liderleri 1314‘de Papalık tarafından özel olarak yargılanarak ömür boyu hapse mahkum edildiyseler de Jacques de MOLAY ve Geoffroi de Charney kararı hararetle protesto ederek Tarikat’ın saf ve kutsal olduğunu ısrarla vurguladılar (Hugues de Pairaud ve Geoiffroi de Goneville ise kararı kabul ettiler) ve bunun üzerine Kral tarafından Seine Nehri üzerindeki Javiaux adasında (Paris’in ortasındaki St.Louis adası) adasında kazığa dikilerek yaktırıldılar (Aynı yıl Papa ve Kral da öldüler). 

 

 

KONUYA İLİŞKİN SON DÖNEM TARİH TARİH ÇALIŞMALARI:

-Ayrıntılı belgelere dayalı tarih çalışmalarında, Tapınakçılara yöneltilen SUÇLAMALARIN ÖZÜNDE MESNETSİZ OLDUĞU anlaşılmıştır.

-Yoğun bir biçimde YÖNETİM ve FİNANSMAN alanlarına yönelmesinin, manastıra bağlı herhangi bir tarikatın RUHANİ DİNAMİZMİNE CİDDİ ANLAMDA TEHDİT OLUŞTURDUĞU ve Tarikat’ın AYRICALIKLARININ diğer keşiş ve rahiplere tanınanlardan daha büyük olduğu tartışmasız olarak kabul edilmektedir.

-Tarikat bünyesinde YAYGIN OLMAYAN EŞCİNSELLİĞİN ve birtakım DİNSEL ZAAFLARIN olduğu birkaç tarihçi tarafından savunulsa da, son 50 yıl içinde, Tapınakçıların SUÇLU OLDUKLARINI SAVUNAN TARİHÇİ YOK DENECEK KADAR AZDIR.

 

 

-Dönem, İŞKENCE, CADI AVI ve İNFAZ TOPLUMU‘nun ortaya çıkmaya başladığı bir dönemdir (16.-17.yy.da zirve yapar) ve bu durum hadisenin arka planını oluşturan ASLİ NEDENLERDENDİR.

 

 

 

 

Fransa Krallığı PARASAL AÇIDAN VAHİM BİR DURUMDADIR (Tapınak Şövalyeleri’nden önce, 1306’da Yahudilerin mülklerinin müsaderesi  gerçekleştirilmiştir).
TARİKAT’IN PARASAL GÜCÜ, Krallık için yeni CAZİBE unsurudur.
 

 

Kral, DİNSEL MEGALOMAN denilecek düzeyde MARAZİ BİR DİNDAR, karısının ölümünden sonra giderek artan biçimde kendini MİSTİSİZME kaptırmış, İNANCA İLİŞKİN SUÇLARDA ACIMASIZ, DEVLETİN BÜYÜCÜLERİN ve TARİKAT’IN TEHDİDİ ALTINDA OLDUĞUNA İNANAN, politik konuları kraliyet mühürdarı NOGARET‘e bırakmış olan bir şahsiyettir.   Nogaret, devlet gücü fanatiği bir entrikacıdır ve birçok araştırmacı tarafından, kralın dindarlığı üzerinden SERVETİN MÜSADERESİ için AHLAKİ BİR ZEMİN oluşturması planının mimarı olarak gösterilir).

 


 

 

-Yargılama süreci, klasik anlamda suçluluğun ya da masumiyetin sınanması şeklinde değil, TOPLUMUN IV.Philippe hükümetinin bu şekilde davranmasına neden olan KOŞULLARI ORTAYA ÇIKARTARAK, bir zamanlar BÜYÜK BİR GURURLA YETİŞTİRDİĞİ BİR TARİKAT’I EZEREK yaşamına son verdiği BİR ORTAÇAĞ TRAJEDİSİ şeklinde algılanmalıdır.

 

 

Kral ve Nogaret’in planları, GELENEKSEL FEODAL VE DİNSEL GÜÇLERİ ZAYIFLATACAK YENİ, MERKEZİYETÇİ BİR DEVLETİN KURULMASINA YÖNELİKTİR. Bu plan, İŞKENCE ve KARANLIK GÜÇLER FAALİYETLERİ ile MERKEZİLEŞMİŞ BİR POLİS DEVLETİ ile sonuçlanmıştır.

 

                               
                                                                   **********

EK BİLGİ:

 

Tarikatın bir çok yönden devamını da içlerine alan MASONLARIN  günümüzdeki merkezi, İskoçya-Edinburgh yakınındaki Rosslyn Şapeli’dir.

(bakınız: http://en.wikipedia.org/wiki/Knights_Templar_%28Freemasonry%29 )

 

 

Aşağıdaki fotograflarda, Rosslyn’de Masonların sembollerinden ikisi olan  USTA (solda) ve ÇIRAK (sağda) sütunları:


Gerçek anlamda bir SEMBOLİZM TAPINAĞI olan ROSSLYN ŞAPELİ’nin içindeki AYRINTILARI gösteren bir VİDEO:

https://www.youtube.com/watch?v=sutS94fxuZ8

Reklamlar
Categories: Malcolm Barber, TAPINAK ŞÖVALYELERİNİN YARGILANIŞI | 1 Yorum

Yazı dolaşımı

One thought on “TAPINAK ŞÖVALYELERİNİN YARGILANIŞI, Malcolm Barber

  1. Çok güzel bir derleme olmuş. Eline sağlık…

    Tapınak şövalyeleri son derece kudretli şövalyelerin oluşturduğu bir örgüttü ve Fransa kralı mallarına el koyabilmek için onları yok etti ve büyük kısmını da yaktı. Ama canlarını kurtaranlar Fransa kralından intikam alabilmek için yeniden gizlice örgütlendiler. Ve gerçekten de Kral Louis’nin giyotinle idam edildiğinde tanınmayan biri kürsüye fırladı, o zavallı başı aldı ve havaya kaldırarak şöyle bağırdı: ‘Jacques de Molay, öcün alındı!’ Molay kralın Paris’te Île de la Cité’nin ucundaki noktada yaktırdığı Tapınak Şövalyeleri’nin büyük üstadıyd (http://www.kitabinomurgasi.com/2014/07/umberto-eco-prag-mezarligi.html)

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

%d blogcu bunu beğendi: